معرفي كتاب » نقش شورا در امامت
عنوان: نقش شورا در امامت
مؤلف: آیه الله سید علی میلانی
ناشر: مرکز حقایق اسلامی
تاريخ انتشار: 1387-04-02
مبلغ: 12000


تاریخ: چهارشنبه 25 اردیبهشت 1391

در پژوهش هاى اعتقادى در بخش امامت بیان شده است که امامت، نیابتى از نبوّت و امام، نایب رسول خدا صلى اللّه علیه وآله در تمام شؤون دینى و دنیوى او ـ جز مقام نبوّت ـ است. از این رو همان گونه که نبوّت و رسالت از طرف خداوند سبحان براى پیامبر و رسول، تعیین و تثبیت مى گردد; امامت نیز همان گونه است; چرا که امامت، خلافت و نیابت از نبوّت و رسالت است. بنا بر این ما به نصب الهى، معرفى از جانب خداى سبحان و به تعیین از سوى او با متنى روشن و آشکار نیاز داریم تا آن شخص، پیامبر یا رسول شود، یا بعد از رسول، امام گردد. روشن است که این متن صریح و آشکار یا باید از کتاب خدا باشد و یا از سنّت قطعى رسول خدا. اگر به عقل سلیم رجوع کنیم، ضابطه اى را با عنوان قبح تقدّم مفضول بر فاضل مى یابیم که از این راه نیز مى توانیم بر امامت و ولایت بعد از رسول خدا صلى اللّه علیه وآله استدلال کنیم. بنا بر این همان گونه که در مباحث امامت به اثبات رسیده است بیعتِ یک یا چند نفر و راه هایى مانند آن نمى تواند امامت را براى کسى که با او بیعت شده به اثبات برساند. ما امامت امیرالمؤمنین و دیگر امامان طاهرین علیهم السلام را پس از رسول خدا صلى اللّه علیه وآله، از طریق متن صریح و آشکار و افضلیّت آنان از دیگران به اثبات رسانده ایم. در این راستا نظریّه دیگرى نیز وجود دارد که گاهى در برخى کتاب ها و محافل علمى و فکرى مطرح مى گردد. این نظریّه همان نظریه شورا است که ادّعا شده بر طبق آن مى توان امامت را براى یک نفر از طریق شورا تثبیت کرد. ما در این نوشتار به موضوع شورا پرداخته و مى خواهیم بررسى کنیم که دلیل و مدرک این نظریه از کتاب خدا و سنّت و سیره رسول خدا صلى اللّه علیه وآله چیست؟ و آیا این نظریه پایه و اساسى دارد یا نه؟ البته شورا، مشورت و مشاوره با دیگران در کارها و مسایل خاص و عام و در فعالیت هاى اجتماعى و در حل مشکلات، از دیدگاه شرع، عقل و خردمندان کردارى نیکو و پسندیده است; چرا که هر کس با دیگران مشورت کند در خرد آنان شریک خواهد بود. پس در این گونه کارها شایسته است انسان با دیگران مشورت کند که این، روش و سیره صاحبان عقل و درایت است. امّا آن چه در این نوشتار مورد نظر ماست «نقش شورا در امر امامت» است. از خداوند سبحان مى خواهیم ما را با احسان و کرمش بر آن چه مورد رضایت و خشنودى اوست موفّق بدارد.