مقالات » نقد وهابیت » آیاشفاعت پارتی بازی است؟!
نام مقاله: آیاشفاعت پارتی بازی است؟!
مؤلف: بیان معرفت
نوع: عمومي
تاریخ: شنبه 24 تیر 1397
دانلود مستقيم ()


مقایسه شفاعت با پارتی بازی

تا کنون ابعاد مختلفی از شفاعت مطرح و نکاتی پیرامون آن بیان شد. با این مقدّمات می توان به مقایسه شفاعت با «پارتی بازی» پرداخت. در ادامه فهرستی از این تفاوت ها، بیان می شود:


1. پارتی بازی در حقیقت ضابطه شکنی است. کاری که «پارتی» انجام می دهد، «دور زدن قانون» است. حال آن که شفاعت در متن قانون الهی بیان شده و ضوابط آن به روشنی بیان شده است.

2. پارتی بازی هیچ گاه به صورت علنی اعلام نمی شود بلکه رابطه ای مخفیانه است که ضابطه ها را می شکند و به صورت خاص، اعمال می شود. در حالی که شفاعت در قرآن به شکل علنی مطرح و ضوابط آن تبیین گردیده است.

3. پارتی بازی عمومیّت ندارد. هرگز عموم مردم نمی توانند از مزایای پارتی، استفاده کنند بلکه افراد به خصوصی از آن برخوردار می شوند.

4. پارتی در اختیار همه نیست و اگر کسی از آن بی بهره باشد عموماً قابل اکتساب نیست. اگر کسی قرابت فامیلی یا رابطه ای دوستانه داشته باشد از پارتی استفاده می کند و اگر نداشته باشد، محروم می گردد. در حالی که شفاعت قابل اکتساب است. هر بنده گناه کاری با تلاش و ایجاد قابلیّت لازم، می تواند از شفاعت بهره مند شود.

5. در پارتی بازی، پارتی و شخص ثالث، هر دو، اهل رابطه و «زد و بند» اند. این رابطه برای پارتی بازی کافی است. نه واسطه لازم است  صلاحیّت داشته باشد نه شخص ثالث. در واقع پارتی بر رابطه سالاری استوار است و به هیچ وجه با شایسته سالاری ارتباط ندارد. امّا در شفاعت، قابلیّت هایی در شفیع و مشفوعٌ له لحاظ شده که بر طبق آن شفاعت صورت می گیرد.

6. پارتی بازی لزوماً مورد رضایت آن کسی نیست که به درخواست پارتی (واسطه)، کار شخص ثالث را راه می اندازد. گاهی اوقات، او مورد فشار واسطه قرار می گیرد. گاهی اوقات نیز برای آن که در جای دیگر بتواند از این واسطه امتیازی بگیرد، به درخواستش توجّه می کند و کار رفیق یا فامیل او (شخص ثالث) را راه می اندازد. همانند واسطه گری یک شریک با شریک دیگر که غالباً شریک یا با اعمال فشار بر شریک دیگر یا بر اساس «بده بستان»هایی که با او دارد، برای شخص ثالث پارتی بازی می کند. این در حالی است که در شفاعت، شفیع به امر و اذن خداوند متعال و بر طبق رضایت الهی عمل می کند.

7. در پارتی بازی، غالباً حقّ دیگران ضایع میشود؛ مثلاً نوبتی از کسی سلب شده وبر اساس پارتی بازی به دیگری داده میشودولی شفاعت فضل خداست و در آن هیچ گونه حقّی از کسی ضایع نمیشود.

8. در پارتی بازی، شخص ثالث (فرد گرفتار) هیچ گونه حرکت و تلاشی انجام نداده و تنها به دنبال آن است که رضایت پارتی (واسطه) را جلب نماید. در واقع پارتی با نوعی تنبلی همراه است ولی در شفاعت هرگز چنین نیست. مشفوعٌ له تلاش می کند تا واجد شرایط شفاعت شود و از کسانی قرار بگیرد که خداوند به شفاعت شدن آن ها راضی است.

9. حکمت پارتی بازی، تنها و تنها راه انداختن کار شخص ثالث و رفع مشکل اوست ولی در شفاعت حکمتی والا نهفته است و آن همان مراجعه مشفوع له به شفیع و تربیت او است.

• نتیجه:

این ادّعا که «شفاعت پارتی بازی است» ادّعایی باطل و خیالی واهی است. چه این که شفاعت به تصریح خداوند حکیم در قرآن کریم، مورد تبیین قرار گرفته است و تفاوت های اساسی میان شفاعت و پارتی بازی، ناهمسانی این دو را آشکار می سازد. بنابراین هرچند پارتی بازی قبیح است ولی شفاعت حکیمانه و مصداق فضل الهی می باشد.


 


والسلام علی من اتبّع الهدی


First Page (1)    1  2  3  4  5  6  7    Last Page (7)